رسول اكرم صلى الله عليه و آله و رهبرى فردى كه با اكثريت آرا انتخاب شده ديگر اختلافى باقى نمىماند و نظام اسلامى از پراكندگى و هرج و مرج مصون خواهد بود . پس به چه دليل نظام امت و ايمنى از تفرقه در گروه امامت و رهبرىِ اهل بيت مىباشد ؟ اگر بخواهيم نظام جامعه محفوظ و از تفرقه مصون باشد بايد هماهنگى در عقايد را ايجاد نمود ؛ زيرا مهم‌ترين عامل در وحدت و نظام يك اجتماع ، وحدت فكر و عقيده در آن اجتماع است كه يك پارچگى را حفظ خواهد نمود و گرنه دير يا زود جامعه از هم خواهد پاشيد . گر چه ممكن است بر مبناى تعصبات جاهلانه ، بدون تكيه بر اساس فرهنگى ، وحدتى بر اساس قوميت و امثال آن ايجاد كرد ؛ اما آن وحدت هرگز ضامن‌حفظ بنيان اجتماعى نخواهد بود بلكه عمده و اساس در جامعه ، وحدت افكار و عقايد است و اگر چنين وحدتى در اجتماع نباشد در باطن آن‌جامعه هرج و مرج وجود خواهد داشت . هر كس در تاريخ اسلام سيرى نمايد مىبيند كه در طى قرون ، بر اثر فتوحات شايانى كه نصيب مسلمان‌ها گرديد افكار و آراى گوناگون و جديد وارد حوزه اسلام گرديد . دانشمندان اديان و مذاهب مختلف به اجتماع مسلمين روى آوردند و از طرفى چون كنترل فكرى نبود بحث‌هاى گوناگونى اطراف معارف اسلامى مطرح شد كه مسلمان‌ها مىبايد با توجه به قرآن و اصول معارف اسلام ، يا قرآن را حاكم بر آنها دانسته و همهء آن افكار را با ميزان قرآن مىسنجيدند و يا مغلوب آن افكار شده و كتاب و سنت را با آن افكار تطبيق مىدادند . البته حفظ برترى قرآن در برابر افكار