راندن از عقب . مؤدٍّ : اسم فاعل از « أدي » ايصال ، رساندن . نجاة : رستن . تِبيان : مصدر از « بان الأمر » ، روشنگر . حجج : جمع « حجت » ، دليل و برهانِ همراه با غلبه . محارم : جمع « محرم » به معناى حرام است . ماده « حَرَمَ » و مشتقاتش همه به معناى منع است . محروم يعنى ممنوع . محذّرة : تحذير شده ، از « تحذير » به معناى ترسانيدن و پرهيز نمودن از چيزى با ترس . محارمه المحذّرة : آنچه در قرآن كريم به منع تشريعى از ارتكاب آن تحذير شده . فضائله المندوبة : احسان‌ها و نيكىهاى غير واجب كه در شرع به آن‌ها دعوت شده است ؛ مانند نماز شب و نوافل مستحب و استغفار در سحرگاهان . به مستحب نيز « مندوب » گفته مىشود ؛ چون در شرع به آن دعوت شده است . رخصه‌الموهوبة : رُخَص جمع « رخصت » مانند « غرفه » و « غُرَف » ، آسانى و گشايش در كار . « موهوبة » يعنى بخشيده شده ، اعمالى كه خدا آسان گرفته و آنها را به مردم بخشيده و عنايت فرموده است . شرايع : جمع « شريعت » ، اصل آن يعنى محل ورود به آب و راه روشن . راغب مىگويد : « شرع » مصدر است و اسم شده براى راه پيدا و گشاده و به آن شرع و شريعت گفته شده و سپس با استعاره و مجاز به طريقهء الهيه هم