انس را نيافريدم مگر براى اين كه آنان عبادت كنند . قرآن كريم هدف از آمدن به اين خاك تيره را عبادت ذات بارى تعالى معرفى مىنمايد . مراد ، نهايت خضوع و دل‌بستگى به معبود است كه از درك عظمت او سرچشمه مىگيرد و اين كه جن و انس دريابند كه خود و همهء موجودات جز فقر و ربط محض به معبود ، حقيقت ديگرى ندارند و او به همهء هستى احاطه دارد . غرض از آمدن انسان به اين كره خاكى آن است كه بشر در پرتو خط مشى انبيا به تكامل همهء ابعاد وجودى خويش بپردازد و دستورات خداى متعال را در همه شئون زندگى كه ضامن سعادت هر دو جهان است پياده نمايد . و از عهدهء خلافت الهى برآيد . ديگر انسان در زندگى سردرگم نيست و فرمودهء بانوى عصمت و طهارت عليها السلام كَشَفَ عن القلوبِ بُهَمَها ؛ سردرگمى را از دل‌ها برداشت ؛ اشاره به همان نكته است كه در مكتب انبيا سردرگمى نيست و مسير انسان مشخص است . حاصل عملكرد پيامبر در دوران زندگى متن : قامَ فِي الناسِ بِالهدايةِ ، و أَنقذَهم من الغِوايةِ ، و بَصَّرهَم مِن العِماية . شرح : پس از پايان رسالت ، خداى سبحان او را به سوى خود برگرفت ؛ نه از راه دل‌تنگى و سير شدن از اين جهان ؛ بلكه به علت آن‌كه پايانِ وظيفه بود و خود با اختيار نه اجبار و ترجيح آخرت بر دنيا به سوى او رفت . « يا أَيَّتُها النَّفْسُ المُطْمَئِنَّةُ * ارْجِعِى إِلى رَبِّك راضِيَةً مَرْضِيَّةً *