مُقْتَدِرٍ » . « 1 » انسان كه از موهبت تعقل و عاقبت‌انديشى برخوردار است ، همواره در طول زندگى ، فكرى ، در صميم دل ، او را مىآزارد و آن خطرى است كه از دعوت انبياى الهى در طول تاريخ بشر به عمل آمده است . مسلماً انسان عاقل هرگز نمىتواند در برابر اين تهديد و بيم ( انذار ) بىتفاوت باشد و چاره‌اى جز انتخاب يكى از دو راه ندارد : احتمال خطر را به كلى از ذهن خود بر طرف سازد و يقين حاصل كند كه در وراى اين پرده خبرى نيست و - العياذ باالله - همهء انبيا در طول تاريخ به دروغ خبر داده‌اند ! ! . احتمال دوم اين كه خطر بر طرف نشده ( كه نمىشود ) . به حكم عقل در اين جا انسان بايد تأمينى پيدا كند كه اگر گفتهء انبيا صحيح بود گرفتار عواقب آن نشود . اما با مطالعهء تاريخ انبيا چاره‌جويى اوّل و خطر را به كلى ناديده گرفتن امكان ندارد ؛ چه اين كه تاريخ ، شخصيت اين مردان را مردمانى راست‌گو ، راست‌كردار ، داراى صميميت و دل آگاهى و شجاع و با استقامت معرفى مىكند كه به سان كوه در برابر صف‌هاى فشرده دشمنانشان پايدارى نمودند و با تكيه بر ذات مقدس احديت اندك بيم و هراسى به خود راه نمىدادند . « 2 » كدام عقل سليم و وجدان سالمى است كه بتواند آنان را

--> ( 1 ) . قمر ، آيهء 55 . . ( 2 ) . قرآن كريم از نوح نقل مىكند « يا قَوْمِ إِن كانَ كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَقامِى وَتَذكِيرِى بِآياتِ اللَّهِ فَعَلى اللَّه‌ِتَوَكَّلْتُ فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ وَشُرَكاءَكُمْ ثُمَّ لا يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوا إِلَىَّ وَلا تُنْظِرُونَ » اى مردم ! اگر منزلت و موعظهء من بر شما گران مىآيد پس من بر خدا توكل كردم و از هيچ كس بيمى ندارم . برويد عزمتان را با خدايانتان جزم نموده و از شك و حيرت بيرون آمده سپس هر تصميمى دربارهء من داريد عملى نموده و مهلت ندهيد ( يونس ، آيهء 71 ) . يا مولاى متقيان مىفرمايد : و اللهِ لولَقيتهُم و هُم طلاعُ الأرضِ ما باليتُ و لااستَوحَشتُ ؛ به خدا سوگند ! اگر من با طرفداران معاويه برخورد كنم و آنها روى زمين را از جمعيت خود پر كرده باشند ، هرگز بيم و وحشتى نخواهم داشت . .