پس در اين حالت بايد فرستادگانى در بين آفريدگان خود داشته باشد تا كلام و مقصود الهى را براى مردم تعبير و تفسير كرده و مردم را به منافع و مصالحشان و آنچه كه بقائشان در آن و نابوديشان در ترك آن است ، راهنمايى كنند . پس وجود امر كنندگان و نهى كنندگانى در بين بندگان ، از جانب خداوند حكيم دانا ثابت مىشود ، كسانى كه خداى متعال را به مردم مى شناسانند ، و اينان همان انبياء و برگزيدگان الهى از بين بندگان هستند . دانايانى كه با دانش تربيت شده اند و با آن هم برانگيخته مى شوند ، كه [ با وجود اشتراكشان با مردم در خلقت و ظاهر جسماني ] با مردم عادى اشتراكى در حالات ندارند و از جانب خداوند دانا به وسيله دانش و حكمت ، تأييد و يارى مى شوند . سپس در هر دوره و زمانى اين موضوع به وسيله دلائل و براهين و معجزاتى كه پيغمبران و رسولان آورده‌اند ثابت و محقق گرديده ، تا زمين از حجت الهى خالى نماند ؛ حجتى كه به همراه او نشانه اى براى راستى گفتارش وجود دارد . ( 1 ) راوى گويد از امام رضا ( عليه السلام ) پرسيدم : آيا زمين بدون امام خواهد ماند ؟ فرمودند : خير ؛ پرسيدم : ما از امام صادق ( عليه السلام ) روايت مى كنيم كه ايشان فرمودند : زمين بدون امام باقى نخواهد ماند مگر اينكه خداوند بر اهل زمين يا بر بندگان غضب خواهد كرد . امام فرمودند : خير ، زمين باقى نمى ماند ! در اين صورت اهلش را فروخواهد برد . ( 1 ) امام باقر ( عليه السلام ) فرمودند : به خدا سوگند خداوند از زمان قبض روح آدم ، هيچ زمينى را نگذاشته مگر اينكه در آن امامى بوده كه مردم با او به سوى خدا هدايت شوند ، و او همان حجت الهى بر بندگان است ، و زمين بدون حجت

--> ( 1 ) - كافى ج 1 ص 168 ( 1 ) - كافى ج 1 ص 179