جانشين و نماينده من است ؟ ! در آن صورت آيا خود اين مسئله ، فتح بابى براى جدال و نزاع بر سر سلطه و حكومت نخواهد بود ؟ و آيا اين امر ، خود فراخوانى براى انبوهى رهبرى ها و درگيرى ها حتى در يك كشور و شهر و خانه نخواهد بود ؟ آيا اعتقاد به اين نظريه ، چيزى غير از هرج و مرج و نسبت دادن كار عبث به خداوند است ؟ خداوند برتر از اين گونه كارها و نسبت هاست . . . ! هيچ كس حق دعوت به سوى خدا را ندارد مگر با اجازه خود خداوند در ديدگاه مذهب اهل بيت ( عليهم السلام ) ، كسانى كه اجازه دعوت به اسلام را دارند ، فقط معصومين - يعنى پيامبر و ائمه ( عليهم السلام ) - هستند . ( 1 ) پس فقط معصوم است كه مسئول دعوت مردم و اقوام به سوى اسلام است ؛ چرا كه او هرگز بدانها ظلم نخواهد كرد و ضمانت دار اجراى عدل بين مردم است . ابو عمرو زبيرى از امام صادق ( عليه السلام ) پرسيد : مرا آگاه كن از دعوت به سوى خدا و جهاد در راه او ؛ آيا اين كار مخصوص افرادى است كه فقط براى ايشان مجاز است و كسى نبايد بدان اقدام كند مگر اينكه از آنها باشد ؟ و يا اينكه اين كار براى هركسى كه به توحيد الهى و نبوت پيامبر اعتقاد داشته باشد ، مباح بوده و چنين فردى اجازه دارد كه به سوى خداوند و فرمانبرى الهى و جهاد در راه او دعوت كند ؟ امام ( عليه السلام ) فرمودند : اين كار فقط مخصوص گروهى است و بر كسى جايز نيست مگر بر ايشان ، و هيچ كس نبايد به چنين كارى قيام كند مگر اينكه از آنان باشد .

--> ( 1 ) - تهذىب الاحكام 6 / 131