در آيات بعد ، درباره پيامبر گرامى اسلام ( صلى الله عليه وآله ) و تكذيب هاى مشركين نسبت به ايشان بحث شده و سوره با اين آيات پايان مى يابد : وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ . وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ . سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ . وَسَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ . وَالْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ . ( 1 ) ظاهر سياق آيات دلالت دارد كه سلام موجود در آيه مورد بحث ، فقط سلام بر خود جناب الياس باشد ؛ چرا كه خداوند متعال پس از آن مى فرمايد : او از بندگان مؤمن ما بود . درحالى كه روايات بسيار ، تصريح دارند كه سلام در اين آيه ، سلام به آل ياسين است كه همان آل محمد ( عليهم السلام ) است ! و حتى گاهى اشكال مىشود كه اگر اين سلام ، سلام بر آل ياسين است ، چرا در سوره ياسين ذكر نشده و در اين سوره و پس از نام إلياس آمده است ؟ در توضيح بايد گفت : بله ! اگر فقط ظاهر سياق آيات را لحاظ كنيم ، مى توان گفت سلام موجود در آيه مورد بحث ، سلام بر حضرت الياس ( عليه السلام ) است ؛ اما وقتى كه بين ظاهر سياق و بين نص قاطع ائمه معصومين ( عليهم السلام ) تعارض رخ دهد ، بايد نص قاطع از ائمه را بر ظاهر مقدم دانست ؛ چرا كه معصومين ( عليهم السلام ) ، مفسّر شرعى و قانونى قرآن هستند و كلام ايشان بر آنچه كه به طور ابتدايى از قرآن ظاهر مىشود ، مقدّم است ؛ زيرا معصوم ( عليه السلام ) بهتر از هركسى به معانى آيات قرآن آگاه است . به همين دليل ، ما در اين آيه ، تعبير « آل ياسين » را ترجيح مى دهيم .

--> ( 1 ) - و از اىشان تا زمان معىن روى برگردان ، و بنگر و آنان نىز به زودى خواهند دىد ، منزه است پرودگارت ، پروردگار باشكوهت از آنچه مى گوىند ، و سلام بر فرستادگان ، ستاىش مخصوص خداست پروردگار جهانىان . صافات 178 تا 182