اين امر ، براى شخصى با بزرگوارى و منزلت و علم حسين بن روح ، اصلا امر عجيبى نيست كه امام ( عليه السلام ) او را به پاسخ دهى به سوالات و آموختن شيوه زيارت ائمه ( عليهم السلام ) به شيعيان ، امر فرمايد . اما اين احتمال هرگز از ارزش زيارت آل ياسين چيزى نمى كاهد ، به خصوص آنكه بلاغت آن از نوع كلام ائمه است ؛ پس حتى اگر از فرموده هاى حسين بن روح هم باشد ، او بسيار با تقواتر از اين است كه چيزى در مورد دين يا مقامات انبياء و ائمه ( عليهم السلام ) بگويد كه آن را از امام زمان ( عليه السلام ) به لفظ يا به معنى نشنيده باشد . داستان آموزنده و زيبايى كه شيخ صدوق ; در كتاب علل الشرايع از ايشان ( جناب حسين بن روح ) نقل كرده ، بر همين امر دلالت دارد : روايت كرد ما را محمد بن ابراهيم بن اسحاق طالقانى - رضى الله عنه - و گفت : به همراه جماعتى كه على بن عيسى القصرى هم در آنان بود نزد شيخ ابى القاسم حسين بن روح بودم كه مردى برخاست و به او گفت : مى خواهم درباره چيزى از تو سوال كنم ! حسين بن روح به او گفت : هرچه مى خواهى بپرس ! آن مرد گفت : از حسين بن علي ( عليهما السلام ) برايم بگو ، آيا او دوست خدا بود ؟ فرمود : بله ! گفت : از قاتلش - كه لعنت خدا بر او باد - برايم بگو ، آيا او دشمن خدا بود ؟ فرمود بله ! آن مرد گفت : آيا ممكن است كه خداوند دشمنش را بر دوستش مسلط گرداند ؟ سپس جناب حسين بن روح در پاسخ او گفت : آنچه برايت مى گويم بفهم ، و بدان كه خداوند تعالى هرگز با ديدن و به طور رو در رو و با كلام و صدا با مردم سخن نمى گويد ، بلكه خداوند عزوجل فرستادگانى براى بشر از جنس و نوع خود مردم برايشان فرستاده كه اگر اين فرستادگان از غير بشر و در صورت هاى