برخى كتابهاى جوامع حديث عنوان « جامع » دارند و برخى ديگر هرچند عنوان « جامع » ندارند ، ليكن محتواى آنها همان محتواى كتابهاى « جامع » است . برخى كتابهاى جوامع حديث ، نوشته شده در قرنهاى دوم و سوم هجرى قمرى عبارتند از : 1 . « الجامع فى الاحاديث » نوشتهء احمد بن محمد بن ابى نصر بزنطى . 2 . « الجامع فى الحديث » تأليف ابوطاهر وراق حضرمى . 3 . « الجامع فى ابواب الفقه » نوشتهء ابوالحسن ، على بن ابى حمزهء بطائنى . 4 . « الجامع فى الحلال و الحرام » و يا « جامع الشرائع » تأليف ظريف بن ناصح كوفى . 5 . « الجامع الكبير فى الفقه » يا « جامع الآثار » اثر يونس بن عبدالرحمان . 6 . « الجامع فى الفقه » تأليف محمد بن على بن محبوب . 7 و 8 . « الجامع الكبير فى الفقه » و « الجامع الصغير فى الفقه » نوشتهء ابراهيم بن محمد ثقفى . محدودهء قرن چهارم تا ششم هجرى قمرى بستر پيدايى و عرضهء مهم‌ترين جوامع حديثى شيعه است . شاخص‌ترين اين جوامع عبارتند از : 1 . « الكافى » شامل اصول و فروع ، تأليف ابو جعفر ، محمد بن يعقوب كلينى ( م 329 ه . ق ) . 2 . « من لا يحضره الفقيه » تأليف محمد بن على بن بابويه قمى ، معروف به شيخ صدوق ( م 381 ه . ق ) . 3 و 4 . « الاستبصار فيما اختلف من الاخبار » و « تهذيب الاحكام » تأليف ابوجعفر محمد بن حسن ، معروف به شيخ طوسى ( م 460 ه . ق ) . از قرن هفتم تا سيزدهم ، بويژه در قرنهاى يازدهم و دوازدهم هجرى قمرى با استفاده از جوامع حديثى پيش گفته ، جوامع مفصل و گسترده‌ترى با ويژگيهاى خاص خود پديد آمد ، از جمله : 1 . « الوافى » تأليف مولا محسن فيض كاشانى ( م 1091 ه . ق ) كه جامع كتب اربعه است با حذف مكررات و توضيح و تبيين مشكلات موجود در آنها .