باغى باغى : خروج‌كننده بر امام معصوم عليه السّلام . باغى بر كسى اطلاق مىشود كه بيعت خويش را با پيشواى معصوم عليه السّلام شكسته و از اطاعت وى بيرون رفته باشد . « 1 » از اين عنوان در باب جهاد بحث شده است . باغى هرچند در باطن در زمرهء كفّار است ، ليكن برحسب ظاهر ، احكام جارى بر مسلمانان - مانند جواز خوردن ذبيحهء ايشان ، ازدواج با آنان ، حرمت اموال و ناموسشان - بر او نيز جارى است ، مگر آنكه ناصبى ( - - ) ناصبى ) باشد . « 2 » جهاد با باغى در صورت دعوت امام معصوم عليه السّلام يا منصوب از سوى ايشان ، واجب و سرپيچى از آن ، گناه كبيره است . با قيام به جهاد در حدّ كفايت ، وجوب از ديگران ساقط مىشود ، مگر آنكه امام عليه السّلام فرد يا افراد خاصّى را به جهاد فراخواند كه در اين صورت ، بر آنان اجابت ، واجب عينى ( - - ) وجوب عينى ) خواهد بود . « 3 » فرار از جنگ با باغى همچون فرار از جهاد با كافر و مشرك ، حرام ، بلكه از گناهان كبيره است . اگر باغى در حال جنگ اسير گردد بيعت با امام عليه السّلام بر او عرضه مىشود . در صورت پذيرش ، آزاد مىگردد و در صورت استنكاف ، تا پايان جنگ در بازداشت مىماند . پس از خاتمهء جنگ اگر باغيان ، توبه كنند ، يا سلاح خود را بر زمين نهند يا فرار نمايند در صورتى كه هستهء مركزى نداشته باشند ، اسيرانشان ، آزاد مىشوند امّا در صورت فرار باغيان و داشتن هستهء مركزى ، در زندان مىمانند يا كشته مىشوند . در اين صورت كشتن مجروحان و تعقيب فراريان نيز جايز است . « 4 » بر كسى كه در جنگ با اهل بغى كشته شود احكام شهيد جارى است ( - - ) شهيد ) . بنابراين بدون آنكه غسل داده يا كفن شود ، پس از اقامهء نماز بر او ، با لباسش دفن مىگردد . « 5 » به اسيرى گرفتن فرزندان باغى هرچند پس از خروج وى بر امام عليه السّلام متولّد شده باشند و نيز تملّك همسر وى جايز نيست . « 6 »

--> ( 1 ) . جواهر الكلام 21 / 322 ؛ رياض المسائل 7 / 456 ( 2 ) . جواهر الكلام 21 / 337 - 338 ( 3 ) . 324 - 326 ( 4 ) . 328 - 331 ؛ المبسوط 7 / 271 ؛ تذكرة الفقهاء 9 / 423 ( 5 ) . جواهر الكلام 21 / 328 ( 6 ) . 334