ممكن نباشد ، مانند صابون ، پنير و كره ، تطهير ظاهر و باطن آن - در صورت نفوذ آب پاك به باطن - با آب كثير ( - - ) آب كثير ) بنابر قول منسوب به مشهور امكان‌پذير است ؛ ليكن با آب قليل ( - - ) آب قليل ) بنابر قول منسوب به مشهور متأخّران ، تطهيرپذير نيست . « 2 » در فرض شكّ در نفوذ آب نجس به باطن در مثل صابون ، بنابر عدم آن گذاشته و حكم به طهارت آن مىشود ؛ چنان‌كه در فرض علم به نفوذ آب نجس به باطن و شكّ در رسيدن آب پاك به آن ، بنابر عدم گذاشته و حكم به بقاى نجاست مىگردد . « 3 » در موارد زير ملاقات ، موجب نجاست نمىشود : ملاقات نجس باطنى با پاك باطنى ، مانند ملاقات خون برآمده از دندان با آب دهان ؛ ملاقات نجسى كه از بيرون به درون سرايت كرده با چيز پاك در باطن ، مانند مضمضه با آب نجس كه موجب نجاست دهان نمىگردد و ملاقات چيز پاك با نجس در باطن ، مانند ملاقات آب پاك با خون در دهان ؛ هرچند برخى احتياط لزومى در اجتناب آن كرده‌اند . « 4 » واجب است مختضر ( - - ) احتضار ) به‌گونه‌اى به سمت قبله قرار گيرد كه كف ( باطن ) پاهايش بدان سمت باشد . « 5 » در تيمّم لازم است تمامى كف ( باطن ) دست به چيزى كه تيمّم بر آن صحيح است زده شود و نيز با همان ، صورت و پشت دست مسح گردد « 6 » ( - - ) تيمّم ) . در وضو و غسل ، شستن ظاهر اعضا كفايت مىكند و شستن باطن آنها ، مانند داخل دهان ، بينى و گوش لازم نيست ؛ هرچند شستن قسمتى از آنها براى حصول علم به شستن مقدار واجب از صورت ، لازم است . « 7 » مستحب است در شستن دست براى وضو در مرحلهء نخست ، مرد از ظاهر ذراع و زن از باطن آن آغاز نمايند و در شستن دوم به عكس عمل كنند . « 8 » در وضو همچون تيمّم در صورت امكان ، مسح بايد با كف دست صورت گيرد . « 9 » برخى ، مسح با باطن را مستحب دانسته‌اند . « 10 » تجديد وضو در صورت مسّ باطن عورت بر مرد و زن مستحب است . « 11 » صلات : در سجده شرط است كف دستها روى زمين قرار گيرد . « 12 » در حال

--> ( 2 ) . العروة الوثقى ( ج ) 1 / 234 - 236 ؛ مستمسك العروة 2 / 38 - 42 ( 3 ) . العروة الوثقى 1 / 115 ( 4 ) . مستمسك العروة 1 / 284 - 286 ( 5 ) . جواهر الكلام 4 / 9 - 12 ( 6 ) . 5 / 139 ؛ العروة الوثقى 1 / 493 - 494 ( 7 ) . جواهر الكلام 3 / 84 - 85 ؛ العروة الوثقى 1 / 203 ( 8 ) . جواهر الكلام 2 / 340 ( 9 ) . 185 ( 10 ) . مستمسك العروة 2 / 371 ( 11 ) . جواهر الكلام 1 / 24 ( 12 ) . العروة الوثقى 1 / 675 ؛ مستمسك العروة 6 / 366