برخى در جمع بين روايات احتمالى داده و گفته‌اند : در رواياتى كه ابتداى عقيق « بريد بعث » دانسته شده اشاره‌اى به ميقات بودن آن نشده است ؛ بنابراين هرچند « بريد بعث » اوّل عقيق است ، ليكن ميقات و اوّلين مكانى كه احرام در آن صحيح بلكه افضل مىباشد مسلخ است . « 1 » بريدن بريدن : جدا كردن با آلتى برنده همچون كارد . از آن به مناسبت در بابهايى نظير طهارت ، حج ، جهاد ، صلح ، صيد و ذباحه ، حدود ، قصاص و ديات سخن رفته است . طهارت : بريدن كفن با آلت آهنى مانند قيچى مكروه است . « 1 » حج : بريدن و از ريشه كندن درخت و گياه حرم مكّه ( - - ) حرم ) جايز نيست و موجب كفّاره مىشود ، مگر درخت ميوه مانند خرما و درختى كه در مالك شخص روييده باشد . « 2 » در حرمت يا كراهت قطع درختان حرم مدينه اختلاف است . « 3 » جهاد : در جنگ ، بريدن درختان « 4 » و نيز پاى حيوانات ( پى كردن آنها ) « 5 » جز در حال ضرورت مكروه است . صلح : درختى كه شاخه‌هايش وارد ملك ديگرى شده ، صاحب ملك مىتواند آنها را به سمت ملك صاحب درخت برگرداند و در صورت عدم امكان ، آنها را ببرد . در اينكه بريدن شاخه‌ها نياز به اذن مالك و در صورت امتناع وى ، اذن حاكم دارد يا نه و نيز در اينكه بريدن آنها بر مالك درخت واجب مىباشد يا نه ، اختلاف است . « 6 » صيد و ذباحه : ذبح چارپايان و پرندگان ، با بريدن رگهاى چهارگانهء گردن آنها « 7 » با ابزار آهنى برنده « 8 » تحقّق مىيابد ( - - ) آلات تذكيه ) . حدود : حدّ سرقت ، بريدن انگشتان دست راست سارق ، بجز ابهام است « 9 » ( - - ) سرقت ) . از حدهاى جارى بر محارب ، بريدن دست راست و پاى چپ او است « 10 » ( - - ) محاربه ) . قصاص : ايراد جنايت عمدى همچون بريدن عضو بدن ديگرى با شرايطى

--> ( 1 ) . الحدائق الناضرة 14 / 438 - 440 ؛ مستند الشيعة 11 / 170 ؛ معتمد العروة 2 / 350 . 1 . العروة الوثقى 1 / 413 2 . جواهر الكلام 18 / 412 - 419 3 . 20 / 77 4 . 21 / 66 5 . 82 6 . 26 / 277 - 278 7 . 36 / 186 8 . 99 9 . 41 / 528 10 . 573