مست كننده بودن آن نيست ؛ بنابراين با صدق حقيقى عنوان آب‌جو يا فقّاع بر نوشابه‌اى ، حكم به حرمت و نجاست آن مىشود ، هر چند مست كننده بودن آن محسوس نباشد ؛ چه آن كه گفته شده است سكر آب‌جو نسبت به ديگر نوشابه‌هاى الكلى خفيف‌تر است . « 5 » آب‌جويى كه به آن ماء الشعير گفته مىشود پاك و حلال است . « 6 » نماز خواندن در اتاقى كه آب‌جو در آن است مكروه مىباشد . « 7 » خريد و فروش آب‌جو ، « 8 » خوردن غذاى آميخته با آن « 9 » و غذا خوردن از سفره‌اى كه آب‌جو در آن است ، حرام مىباشد . « 10 » همچنين درمان با آب‌جو در صورتى كه راه درمان ديگرى وجود داشته باشد حرام است . « 11 » شهادت كسى كه آب‌جو مىنوشد پذيرفته نيست . « 12 » حدّ نوشيدن آب‌جو هشتاد تازيانه است . « 13 » ( - - ) شراب ) آب چاه آب چاه : آب حاصل از كندن گودال عميق . از آن در باب‌هاى طهارت و احياء موات سخن گفته شده است . آب چاه از اقسام آب مطلق ( - - ) آب مطلق ) به شمار مىرود . نجاست آب چاه : آب چاه در صورت رسيدن نجاستى به آن ، از نظر مشهور قدما نجس است ، ولى به قول مشهور متأخّران - كه آب چاه را به منزلهء آب جارى ( - - ) آب جارى ) مىدانند - نجس نيست ، مگر آن كه به سبب نجاست ، تغييرى در رنگ ، بو يا مزهء آب پديد آيد . در اين صورت پاك شدن آن مانند آب جارى به بر طرف شدن تغيّر است . « 1 » چگونگى تطهير : به جهت پاك شدن آب چاهى كه با ادرار ، خون ، منى ، مردار

--> ( 5 ) جواهر الكلام 6 / 41 و العروة الوثقى 1 / 71 . ( 6 ) العروة الوثقى 1 / 71 و التنقيح ( الطهارة ) 2 / 139 . ( 7 ) جواهر الكلام 8 / 369 . ( 8 ) 22 / 8 . ( 9 ) 36 / 354 . ( 10 ) 466 - 467 . ( 11 ) 446 - 447 . ( 12 ) 41 / 46 - 47 . ( 13 ) 449 - 456 . ( 14 ) جواهر الكلام 1 / 191 - 206 .