دو - نگاشتن فرهنگ فقه به زبان فارسى كه تقريبا تمامى متون و منابع آن عربى است ، به طور عام و معادل يا بى فارسى براى اصطلاحات و عناوين فقهى به طور خاص ، از مشكلات تدوين فرهنگ فقه است . تلاش گروه فرهنگ فقه بر اين بوده است تا با جستجوى فراوان در واژه‌نامه‌هاى متعدّد عربى به فارسى ، اين مشكل را تا اندازهء زيادى مرتفع سازد . سه - استفاده از تمامى متون فقهى براى تدوين فرهنگ فقه ضرورت نداشت . همين امر ، گزينش منابعى از انبوه متون فقهى را ناگزير مىساخت و چنين گزينشى چندان آسان نبود . مىبايست منابعى انتخاب مىشدند كه افزون بر غنا و جامعيّت فقهى ، نشانگر مراحل مختلف و تحولات فقه شيعى نيز باشند . چهار - ارتباط تنگاتنگ برخى عناوين با يكديگر و تكرار و درهم تنيده شدن مباحث و مطالب مربوط به اين عناوين در ابواب مختلف متون فقهى ، جدا كردن دقيق مباحث هر عنوان را از عنوان ديگر دشوار مىساخت . تلاش گروه فرهنگ فقه بر اين بوده است كه مباحث اصلى مربوط به هر عنوان در ذيل همان عنوان بيايد و در صورت نياز ، به عناوين مرتبط و مطالب مكمّل ارجاع داده شود . پنج - فزونى و فراوانى مباحث مربوط به برخى عناوين از يك سو و نبود يا كاستى مباحث مربوط به برخى عناوين همچون عناوين مستحدثه از سوى ديگر ، از مشكلات كار بوده است . از آن جا كه فرهنگ فقه در صدد طرح همه مباحث و فروع فقهى مربوط به يك عنوان نمىباشد ، ناگزير از ميان مباحث فراوان و انبوه ، دست به گزينش و تلخيص مطالب در خور فرهنگ فقه زده و مهم‌ترين مباحث و احكام آن آورده شده است . سخن آخر در پايان سخن نيز بار ديگر ، خداوند سبحان را سپاس مىگوييم و ستايش مىكنيم ؛ زيرا نعمت ولايت فقيه و جمهورى اسلامى را به ما ارزانى داشت تا در سايهء آن ، گروهى توفيق يابند كه فقه اهل بيت عليهم السّلام را لباسى نو در پوشند و با جلوه‌اى نوين بر