از آن جا كه عقل آدمى بر تمامى مصالح و مفاسد احاطه ندارد و به تنهايى قادر نيست نيازمندىهاى اساسى خود را بشناسد - نه مىتواند قوانين و مقرّراتى وضع كند كه از يك سو ، تضمين كنندهء سعادت دنيوى ، و از سوى ديگر ، زمينه‌ساز سعادت اخروىاش باشد و نه تكاليفى را كه موجب رسيدن انسان به كمال حقيقى يعنى قرب الهى است ، تشخيص دهد - وحى و شريعت به يارى عقل آمده و قوانين و احكام سامان دهندهء امور معاش و معاد بشر را به ارمغان آورده است . شريعت اسلام ، كامل‌ترين شريعت الهى است ؛ از اين رو ، تمامى عرصه‌هاى زندگى بشر ؛ خانواده ، جامعه ، فرهنگ ، حكومت ، سياست و اقتصاد را در بر مىگيرد و براى پاسخگويى به نيازهاى بشر در تمامى اعصار توانا است . فقه شيعى در مقايسه با فقه ديگر فرق و مذاهب اسلامى ، از جامعيت ، پويايى و بالندگى ويژه‌اى برخوردار است ؛ زيرا از سرچشمهء زلال و جوشان وحى و درياى علم پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و امامان معصوم عليهم السّلام نشأت گرفته و در طول تاريخ سرافرازش ، به دست فقيهان پر تلاش و ژرف‌نگر شيعه رشد يافته است . فقه شيعى در پرتو اجتهاد زنده و پوياى خود ، همچنان راه تكامل و پيشرفت را مىپيمايد و هم‌اكنون به بركت قيام پيامبرگونهء حضرت امام خمينى قدّس سرّه كه آن را « تئورى واقعى و كامل ادارهء انسان و اجتماع از گهوار تا گور » مىدانست ، « 4 » مبناى حكومت و قوانين و مقرّرات نظام مقدّس جمهورى اسلامى ايران است . 3 . ويژگىهاى فقه تشيّع مكتب فقهى برگرفته از اهل بيت عليهم السّلام ، از ويژگىها و شاخصه‌هايى برخوردار است كه به مهم‌ترين آن‌ها اشاره مىگردد . 1 - تكيه بر بيان شرعى كه در « كتاب » و « سنّت » - به عنوان دو منبع اساسى براى استخراج احكام الهى در هر موضوع و رخدادى - متجلّى است .

--> ( 4 ) صحيفهء نور ، مجموعهء رهنمودهاى امام خمينى « قدّس سرّه » ، ج 21 ، ص 98 ، انتشارات سازمان مدارك فرهنگى انقلاب اسلامى ، چاپ اول ، تهران ، 1369 .