و تا حد امكان از آن دور شده ، و از آنجا احرام ببندد . سوّم : داخل حرم بوده و امكان خروج از آن را ندارد ، در اين صورت بايد از همان مكان محرم شود . چهارم : مكلف خارج از حرم باشد ، ولى امكان رجوع به ميقات و يا محاذى آن را نداشته باشد ، در اين صورت وظيفه‌اش احرام بستن از همان مكان خويش مىباشد ، گرچه احوط و بهتر آن است كه تا جايى كه مىتواند از آن دور شود . بنابراين در تمام حالات ، اگر مكلّف از روى علم و عمد به وظيفه‌اش عمل ننمايد و بقيهء اعمال عمره را بدون احرام انجام دهد ، عمره‌اش باطل است و مانند كسى است كه در عمرهء تمتع ، از روى عمد و آگاهى از حكم شرعى ، احرام را ترك نموده و ساير اعمال عمره را بدون احرام بجاى آورده است ، و بدون هيچ شبهه‌اى ، عمرهء چنين شخصى باطل مىباشد . مسأله 224 - زنى كه در ايّام حيض و نفاس بوده و از روى غفلت و يا جهل به حكم ، احرام از مسجد شجره را - مثلا - ترك نموده ، وارد مكّه شود و سپس متوجه گردد ، بايد در صورت امكان به ميقات مراجعت نموده و از آنجا احرام ببندد و اگر چنين كارى برايش ممكن نباشد ، حكم وى يكى از چهار صورتى است كه نمىتواند به ميقات برگردد . مسأله 225 - اگر شخصى به جهت عذرى ، مانند بيمارى و غيره ، بستن احرام از ميقات را ترك كند و در ادامهء سفرش به سمت مكه ، هنگام رسيدن به نزديكترين نقطهء خارج از حرم از آنجا احرام بسته و داخل مكه شود ؛ سپس عذرش مرتفع ، و ضعفش بر طرف گردد ،