واجب و صحيح مىباشد و حجّة الاسلام شمرده مىشود . مسأله 20 - اگر مالى را به صورت قرض به ذمّه فردى داشته باشد كه زمان اداى آن فرا رسيده ولى او از پرداخت آن شانه خالى مىكند و چنانچه بدون مراجعه به محاكم شرعى يا عرفى ، وصول نمىشود ، در اين صورت اگر محذورى نداشته باشد ، واجب است مراجعه نمايد . و همچنين اگر مال ، به صورت قرضى باشد كه هنوز وقت پرداخت آن نرسيده است و شخص مىتواند آن را به قيمت معقولى بفروشد كه كفاف هزينه‌هاى سفر حج را بكند ، فروش آن واجب است . مسأله 21 - اگر انسان مالى داشته باشد كه از مصارف حج كفايت مىكند ولى از طرف ديگر نياز به ازدواج و يا خريد خانه براى سكونت و امثال آن داشته باشد ، در اين صورت واجب است آن مال را در راه حج صرف كند و نيازهاى ديگر را كنار بگذارد مگر آنكه عدم توجه به آن نيازها موجب عسر و حرج گردد . مسأله 22 - اگر اموال انسان به صورت لوازم متعارف زندگى از قبيل خانه و اثاثيهء منزل و ماشين و غيره باشد ، اين موارد از استطاعت مالى حج ، مستثنى نيست . مگر آنكه نياز انسان به آنها به نحوى باشد كه صرف آن در راه حج موجب مضيقه و عسر و حرج گردد ؛ مثلا اگر خانه‌اش را بفروشد و در خانهء استيجارى يا وقفى سكونت كند ، مناسب شأنش نباشد و در فشار و عسر و حرج بيفتد . بلى اگر چنين كارى براى وى سختى و مشقّت نداشته باشد ، بايد خانه را فروخته و پول آن را در راه حج مصرف كند ، مانند كسى كه سكونت در خانه وقفى يا استيجارى منافى شأنش نباشد كه در اين صورت مستطيع