در استوارى و ضبط بىمانند بود . مهارت او در رعايت جهات ادبى و ابراز بلاغت و فصاحت نظير نداشت . در انشاء رساله منحصر به فرد بود . شعر به خوبى مىسرود . سخنورى فصيح و سخنرانى رسا بود . آن‌چه را كه نقل مىكرد ، با سبك و شيوه‌ى نيكو با عبارات زيبا و مناسب در رعايت سجع و قافيه بيان مىكرد . در مجالس از پادشاهان زمان خود سخن مىگفت و بر روى منابر ، مقاصد و آرمان‌هاى آنان را ابراز مىداشت . مدّت‌ها كرسى خطابه « بلنسيه » « 1 » در اختيار او بود . وى در رشته‌هاى مختلف تصنيفات مفيد دارد . . . براى فراگيرى علم و حديث ، از گوشه و كنار به سوى او مىآمدند و بهره‌هاى فراوانى در حديث از او بردند . ذهبى مىافزايد : ابوالعبّاس احمدبن عماد قاضى تونس و گروهى ديگر ، از او حديث نقل كرده‌اند . ابن مندى گويد : كسى به جلالت و بزرگوارى و رياست و فضيلت او نديده‌ام . در فنونى از جمله منقول و معقول و شعر و نثر ، پيشوايى برجسته بود . فضايل و كمالات داشت . در علوم قرآن و تجويد برتر ، در ادبيات كارآزموده و از هر حيث لايق و ماهر و او خاتمه حافظان است . ابار گويد : . . . او آخر حفّاظ و بليغان اندلس است . در تپّه‌هاى اطراف « تنسيه » در سه فرسخى شهر « مرسيه » رو به شهر ، او را در ذيحجّه‌ى سال 634 كشتند . حافظ منذرى گويد : وى به دست دشمن به قتل رسيد . تولّدش در اطراف شهر « مرسيه » در شب اوّل ماه رمضان سال 65 [ / 565 ] است . . . مجالس فراوانى داشت كه دانش جوشان و حفظ فراوان و آشنايى كامل او به اين فن را مىرساند . در سال 14 [ / 614 ] براى ما اجازه‌ى روايت را نوشت . ( با اجازه‌اى كه در نقل روايت داشت براى ما حديث نوشت . ) « 2 »

--> ( 1 ) . دهخدا گويد : بلنسية شهرى است شرقى اندلس ، جوىهاى و بستان‌هاى بسيار دارد . . . . . از شهرهاى مشهور اندلس در مشرق تدمير و قرطبه . . . ( مترجم ) . ( 2 ) . تذكرة الحفاظ 4 : 1417 .