چيزى نزديك‌تر از حقيقت محمّد صلى الله عليه و آله و سلم كه « عقل اوّل » ناميده شده است نبود . او آقاى همه‌ى جهانيان و نخستين پديده در عالم هستى است كه ظهورش از آن نور الاهى و از « هباء » است » . اين عبارت به روشنى مىرساند كه سرورى او بر جهانيان ، فرع بر آن است كه در پذيرش نور ، نزديك‌تر از همه باشد و بر اين‌كه همه‌ى هستى به خاطر او آفريده شده باشد و از تجليّات انوار او باشد . نويسنده گويد : حضرت اميرالمؤمنين نيز چنين است ، زيرا خلقت آن حضرت همراه خلقت رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم بوده و هر دو از يك نور مىباشند و بعد از آن حضرت ، او پيشواى جهان و آقاى عالم است . بنابراين جايز نيست كه كسى بر او مقدّم شود . دوم : ابن عربى گويد : « و نزديك‌ترين مردم به او علىبن‌ابىطالب است » ( يعنى در عالم هبا و در نور الاهى ) . اين سخن بر صحّت حديث نور دلالت دارد و قطعيّت صدور حديث نور را تأييد مىكند . وقتى اميرالمؤمنين در آن عالم نزديكترين مردم به پيامبر باشد و بعد از آن بزرگوار ، پيشواى همه‌ى جهانيان باشد ، جايز نيست كه هيچ كس در هيچ مقامى بر او مقدم شود و جلوتر بيفتد . سوم : ابن عربى درباره‌ى حضرت على گويد : « امام همه‌ى جهانيان » اين كلام در حق صراحت دارد و در مطلوب صريح است . آن حضرت پيشواى همه‌ى پيامبران و رسولان و اولياء و صالحان است از اوّلين و آخرين ، پس جايز نيست كه هيچ‌كس بر آن حضرت مقدّم شود و بطلان تقدّم آن سه نفر بر آن حضرت را ثابت مىكند . و الحمدللَّه . چهارم : ابن عربى درباره‌ى اميرالمؤمنين عليه السلام گويد : « جامع اسرار همه‌ى پيامبران » يعنى آن حضرت همه‌ى كمالات پيامبران مقرّب را دارا است و اسرار و علوم همه‌ى آنان نزد او است . اين مطلب نيز بر افضليّت او و بطلان تقدّم ديگرانى كه بر او مقدّم شدند ، دلالت دارد . با اين جمله صحّت حديث تشبيه نيز ثابت مىشود كه رسول خدا درباره‌ى اميرالمؤمنين فرمود : « هر كس مىخواهد كه به آدم در علمش و به نوح در فهمش و به موسى در مناجاتش و به عيسى در رفتارش و به محمّد در تماميّت و كمالاتش و جمالش بنگرد ، به علىبن‌ابىطالب بنگرد . »