10 - علّامه حلّى جمال الدّين حسن‌بن يوسف‌بن علىبن مطهّر ، علّامه‌ى حلّى « 1 » اين مطلب را در ضمن حديثى طولانى از حضرت امام جعفربن‌محمّد از پدران بزرگوارش از جدّش از حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام از قول رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم از جبرئيل روايت كرده است كه گفت : « اى محمّد ، خداوند تو را آقاى پيامبران و على را آقاى جانشينان و بهترين آنان قرار داد و امامان را از ذرارى و فرزندان شما قرار داد ، تا آن‌كه زمين را و تمام كسانى را كه به روى زمين هستند وارث گردد . » على عليه السلام به سجده افتاد و زمين را به نشان شكر و سپاس از خداوند متعال مىبوسيد . و خداوند - جلّ اسمه - حضرت محمّد و على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام را به صورت اشباح و سايه‌هايى آفريد . او را در پيش روى عرشش ، چهارده هزار سال پيش از آفرينش حضرت آدم عليه السلام تسبيح و تمجيد و تهليل مىكردند . آنان را نورى قرار داد و در پشت مردان برگزيده و رحم زنان پاك و پاكيزه ، از دوره‌اى به دوره‌ى ديگر منتقل ساخت . هنگامى كه خداوند عزّوجلّ خواست فضيلت آنان را براى ما آشكار كند و جايگاهشان را به ما بشناساند و حقّشان را بر ما واجب و لازم گرداند ، آن نور را گرفت و به دو بخش تقسيم فرمود : بخشى را در عبداللَّه‌بن عبدالمطّلب قرار داد كه پيشواى رسولان و خاتم پيامبران از آن نيم بود و نبوّت را در او قرار داد . بخش دوم را در عبدمناف كه ابوطالب پسر عبدالمطّلب بن‌هاشم باشد قرار داد . على اميرالمؤمنين و سيّد الوصيّين از آن بخش بود كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم او را جانشين ، خليفه ، سرپرست بعد از خود ، همسر دخترش ، اداكننده‌ى قرضش ، بر طرف كننده‌ى غم و اندوهش ، تحقّق‌بخش وعده‌اش و ياور دينش قرار داد . » « 2 »

--> ( 1 ) . وى رييس و بزرگ دانشمندان شيعه‌ى اماميه و از مروجان مذهب در دوران خود بود . در بسيارى ازعلوم كتاب نوشت و به فنون مختلف دانش به گونه‌اى احاطه داشت كه ديگران به آن پايه احاطه نداشتند . در سال 726 از دنيا رفت و در جوار حضرت على عليه السلام به خاك سپرده شد . ( 2 ) . بحارالأنوار 9 : 7 از كشف اليقين في امامه اميرالمؤمنين عليه السلام .