فرد ديگر جانشين خواهد شد ، تا تشبيه كاملًا صورت گرفته باشد ، چرا كه حمل تشبيه بر نقصان در سخن پيامبر ، نهايت بىدينى است و العياذ باللَّه . بعلاوه اگر برخى از سخنان پيشين را ناديده گيريم ، مىگوييم : در اين حديث دلالتى بر نفى امامت خلفاى سه‌گانه نيست . بلكه نهايت آن‌چه در اين باب وجود دارد ، اين كه امامت در يك دوره‌ى زمانى محدود براى امير ثابت مىشود ، كه اين عين مذهب اهل سنّت است ، و تقريب به آن نيز تامّ نيست . « 1 »

--> ( 1 ) . التحفة الاثناعشرية : 210 ؛ نيز بنگريد : مختصر التحفة الاثنا عشرية : 183 - 185 .