دستكارى بخارى در زمره نقل به معنى قرار نمىگيرد ؛ زيرا فرق ميان « دريچه » و « در » ( خوخة و باب ) حتى براى كودكان و زنان روشن است ؛ چه رسد به مردان خردمند ! و همان‌گونه كه بخارى لفظ حديث را از ابن‌عبّاس تحريف كرد ، هم‌چنين آن را به نقل از ابوسعيد خدرى هم تحريف كرده است . را در « باب هجرةالنبى و اصحابه الى المدينة » با لفظ « خوخه » از ابوسعيد نقل مىكند . امّا همان حديث را در مناقب ابوبكر در « باب فرموده‌ى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم » : سدّوا الابواب الا باب ابىبكر آورده كه لفظ « باب » را به جاى « الخوخة » وضع كرده و اين متن سخن اوست : « ما را حديث كرد عبداللَّه‌بن‌محمّد ، از ابوعامر ، از فليح ، از سالم ابونضر از بسربن‌سعيد ، از ابوسعيد خدرى كه گفت : رسول‌خدا صلى الله عليه و آله و سلم مردم را مورد خطاب قرار داد و فرمود : خداوند بنده‌اى را ميان دنيا و آن‌چه نزد خود اوست ، مخيّر كرد ، پس آن بنده ، آن‌چه را كه نزد خداوند است برگزيد . آنگاه ابوبكر گريست . از گريه‌اش تعجّب كرديم در حالى كه رسول‌خدا صلى الله عليه و آله و سلم خبر مىداد از بنده‌اى كه چنان اختيار كرده است و رسول‌خدا خود آن اختياركننده بود ، و ابوبكر داناترين ما بود . رسول‌خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : ابوبكر از كسانى است كه در هم‌نشينى و مالش بيشترين منّت را بر من نهاد . و اگر قرار باشد دوستى بسيار نزديك غير از پروردگارم برگيرم ، ابوبكر است ، به برادرى در اسلام و مودّت آن . درى در مسجد باقى نماند مگر اين كه بسته شود جز باب ابوبكر . » « 1 » شرح‌كنندگان صحيح ، نهايت تلاش خود را به كار بردند تا اين تحريف بسيار زشت را به راويان حديث نسبت دهند و اين كه بخارى خودش از آن مبرّاست . . . ليكن حقيقت مطلب بر اهل پژوهش پوشيده نمىماند ، هرچند كه شرح‌كنندگان براى مخفىداشتن و تلبيس آن تلاش كنند . . . از اين گذشته اين سند نيز مانند دو سند پيشين مورد قدح قرار گرفته است ؛ زيرا « فليح‌بن‌سليمان » در سلسله‌ى نقل كنندگانش قرار دارد . نسائى در « الضعفاء »

--> ( 1 ) . صحيح بخارى - مناقب ابوبكر 5 / 62 .