اوّلًا : آن‌چه اين دو درباره‌ى اين حديث ذكر كرده‌اند ، باطل و مردود است همان‌گونه كه در كتاب به تفصيل گذشت . دوم اين كه : پژوهشگران از اهل سنّت اعتنايى به عيب‌جويى و طعن ابن‌جوزى در حديث‌ها نمىكنند و گروهى از آنان نص بر عيب‌هاى ابن‌جوزى كرده‌اند و سخنان مختلفى در ذم و بدگويى از او از ايشان صادر شده است . . . از جمله : ابن‌اثير در « الكامل فى التّاريخ » ابوالفداء أيّوبى در « المختصر فى احوال البشر » عبداللَّه‌بن‌اسعد يافعى در « مرآة الجنان » خواجه پارسا در « الفصول الستة » شمس‌الدّين ذهبى در « ميزان الاعتدال فى نقد الرّجال » و در « تذكرة الحفّاظ » ابن‌حجر عسقلانى در « لسان الميزان » . جلال‌الدّين سيوطى در « طبقات الحفّاظ » . شمس‌الدّين داوودى در « طبقات المفسّرين » . شيخ عبدالحق دهلوى در « أسماء رجال المشكاة » . و گروهى از آنان بر شتابزدگى ابن‌جوزى در طعن بر حديث‌هاى صحيح در كتابش « الموضوعات » تصريح كرده‌اند . از جمله : ابن‌صلاح در « علوم الحديث » ، ابن‌جماعة در « المنهل الروىِّ » ، طيّبى در « الكاشف » ، ابن‌كثير در « الباحث الحثيث » ، زين العراقى در « الفيّة الحديث و شرحها » ، ابن‌حجر عسقلانى در « فتح البارى » ، « القول المسدّد » ، سخاوى در « فتح المغيث » ، سيوطى در « اللآلى المصنوعة » ، « النكت البديعات » ، « تدريب الراوى » ، محمّدبن‌يوسف شامى در « سبل الهدى و الرّشاد » ، رحمة اللَّه سندى در « مختصر تنزيه الشريعة » ، محمّدطاهر فتنى در « تذكرة الموضوعات » ، استاد عبدالحق در « أسماء رجال المشاة » ، چلبى در « كشف الظنون » ، ابراهيم كردى در « المسلك الوسط الدانى » ، زرقانى در « شرح المواهب » ، سندى در « دراسات اللبيب » ،