86 - روايت عجلونى او ، اسماعيل‌بن‌محمّد ، متوفّاى سال 1162 مىباشد . حديث را در كتابش « كشف‌الخفا » ، شماره‌ى 618 ، آورده است . شرح حالش مرادى گويد : « اسماعيل‌بن‌محمّد . . . استاد ، امام ، دانشمند ، حجّت گردشگر ، رييس ، پرهيزكار و علّامه . دانشمندى سرآمد ، نيكوكار ، مفيد ، محدّث ، با جلالت ، پيشوا ، تكيه‌گاه و متواضع بود . در دانش‌ها دستى داشت به ويژه حديث و زبان عربى و غير از آن ، كه شرح آن به درازا مىكشد و توصيف او در اين برگ‌ها نمىگنجد . پايگاه استوارى در دانش‌ها و دستى طولانى در گفته‌ها و مفهوم‌ها داشت . . . از گروهى از بزرگان فقه و حديث و تفسير و عربى و غير آن آموخت ، تا آن‌جا كه نسبت به هم‌رديفان خود ، در طلب دانش متمايز شد . . . و استادان بسيارى داشت و كتاب‌هايى را كه خواند بىشمار است . شيخ سعيد سمّان شرح حال او را در كتابش چنين آورده است : « پايان دهنده‌ى پيشوايان حديث . و به طور كلّى ، او يكى از استادانى است كه گامى طولانى و استوار در دانش‌ها داشت . درگذشت او به سال 2611 بود . » « 1 » 87 - روايت زبيدى او ، محمّد مرتضى حسينى حنفي و متوفّاى سال 1205 است . حديث را از روايت حاكم و طبرانى از ابومعاويه‌ى نابينا ، از أعمش ، از مجاهد از ابن‌عبّاس از رسول‌خدا صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرده است ؛ امّا چنين گفته است : « من أتى العلم فليأت الباب » « 2 »

--> ( 1 ) . سلك الدرر في أعيان القرن الثانى عشر 1 / 259 - 272 ( به طور فشرده ) . ( 2 ) . إتحاف السادة المتّقين في شرح إحياء علوم الدّين 6 / 244 .