1032 است كه در سند روايت حافظ مغربى ، نويسنده‌ى كتاب « فتح‌الملك العلى » قرار دارد . « 1 » شرح حالش محبّى گويد : « شيخ احمد . . . از كسانى است كه شيخ مدين قوصونى شرح حال او را ضمن دانشمندان عصرش آورده است و درباره او چنين است : فاضل ، علّامه ، فقيهِ مفيد . . . و از شيخ محمّد رملى دانش برگرفت . . . و از نوشته‌هايش ، حاشيه بر شفا از قاضى عياض مىباشد . » و در پىنوشت‌هاى برادر فاضل‌مان مصطفىبن‌فتح‌اللَّه شرح حال او را ديدم كه گويد : « او از نجم غيطى و علمايى كه در طبقه‌ى او بودند : آموخت و شيخ سلطان زاجى و شمس محمّد بابلى و ديگرانى از او آموخته‌اند . و در علوم حديث مهارت داشت . وفاتش به سال 1032 بود . » « 2 » 80 - روايت شمس بابلى او ، ابوعبداللَّه محمّدبن‌علاءالدّين يا على قاهره‌اى ازهرىِ شافعى شمس‌الدّين بابلى ، متوفّاى سال 1077 مىباشد . او در طريق روايت حديث توسّط حافظ مغربى قرار گرفته است . شرح حالش 1 - زركلى گويد : « او فقيه شافعى از علماى مصر است . » « 3 » 2 - كحّالة گويد : « او محدّث ، حافظ و فقيه بود . » « 4 » 81 - روايت مقدّسىِ حنفى اين حديث شريف را در كتابش « مناقب الخلفاء » در باب چهارم ، در مناقب

--> ( 1 ) . فتح الملك العلى / 22 . ( 2 ) . خلاصةالأثر 1 / 185 . ( 3 ) . الأعلام 6 / 270 . ( 4 ) . معجم المؤلّفين 11 / 34 .