ناميدم و اين نام رودخانه دجله است و مناسبت اين نام‌گذارى آشكار است با تمام اشاره‌هايى كه در آن است كه اين فيض از زيارت بارگاه‌هاى مقدّس و جايگاه‌هاى انس‌آور است و خداوند متعال عطاكننده‌ى غيب‌ها و بازكننده‌ى قلب‌هاست . » و گويد : « پس آن را چنان بدان كه قدرت‌نمايى آن‌چه طبع تو با نخستين نگاه از آن رميده است را درهم مىشكند تا به يقين برسى و به افق مبين بالا روى ، و با چشم بينا چيزى را ببينى كه بيان از آن عاجز است و بر حقيقت سخن سرورمان پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آگاهى يا بى كه براى تكميل سخنان ديگر پيامبران مبعوث شده است كه فرمود : « خواب برادر مرگ است . » و سخن رازدارش و باب مدينة العلم او عليه السلام كه فرمود : « مردم همگى خواب هستند ، وقتى بميرند ، بيدار شوند . » شرح حالش 1 - سخاوى گويد : « محمّدبن‌اسعد مولايمان جلال‌الدّين صديقى دوانى - نسبت است به دهكده‌اى اطراف كازرون - كازرونى شافعى ، قاضى در سرزمين فارس بود ، و به دانش فراوان ياد شده است ، و از كسانى است كه از محيوى لارى و حسن‌بن بقّال آموخته است و در دانش‌ها به ويژه عقليّات سرآمد شد و مردم آن سامان از او آموختند و از روم و خراسان و ماوراء النهر به سوى او سفر كردند و از گروهى از دانش‌آموزان خودم ، ستايش او را شنيدم . و سلطان يعقوب او را به قضاوت گماشت . و كتاب بسيار نوشت از جمله : شرح بر شرح تجريد طوسى كه بهره‌گيرى از آن گسترده شد ، و اين چنين هم‌راه با فصاحت و بلاغت و درستى و فروتنى نوشت . او اينك در سال نه‌صد و نود و هفت زنده است ؛ در سن هفتاد و چند سالگى . » « 1 » 2 - عيدروس گويد : « در سال نه‌صد و بيست و هشت : علّامه محمّدبن‌اسعد جلال‌الدّين صديق دوانى درگذشت . . . » « 2 »

--> ( 1 ) . الضوء اللّامع 7 / 133 . ( 2 ) . النور السافر / 133 - 134 .