بغداد شد و با ابواسحاق شيرازى ملاقات كرد و ميان او و ابونصربن صبّاغ نويسنده‌ى « الشّامل » بحثى پيش آمد كه به نيكويى در آن سخن گفت . سپس به مذهب شافعى روى آورد . ابوالحسن عبدالغافربن اسماعيل فارسى در سياق تاريخ نيشابور گويد : ابوالمظفّر سمعانى در فضيلت و روش ، يگانه دوران خويش و از خاندان دانش و پارسايى بود . امام ابوالمظفّر تفسيرى در سه جلد تأليف كرد و درباره‌ى مسائل اختلافى كتاب‌هاى مشهورى نوشت . سال چهارصد و هشتاد و نه از دنيا رفت . 39 - روايت ابوعلى بيهقى آن‌گونه كه پيشتر ، از عبارت « المناقب » اخطب خطباء خوارزم ، دانستى ، ابوعلى اسماعيل‌بن احمدبن حسين بيهقى حديث « مدينةالعلم » را روايت كرده است . شرح حالش 1 - ابن‌اثير در « الكامل حوادث : 507 » 2 - ابوالفداء در « المختصر حوادث : 507 » 3 - ابن‌وردى در « تتمة المختصر حوادث : 507 » 4 - سبكى در « طبقات الشّافعية الوسطى خطّى » 5 - اسنوى در « طبقات الشّافعية 1 / 200 » 6 - ابن‌شحنة در « روضة المناظر حوادث : 507 » و غير آنان . ابن اثير گويد : « اسماعيل‌بن احمدبن حسين بن‌على ، ابوعلىبن ابوبكر بيهقى امام و فرزند امام است . در سال چهارصد و بيست هشت متولّد شد و در شهر بيهق از دنيا رفت . پدرش كتاب‌هاى بسيار و مشهورى دارد . »