6 - ابن‌وردى در « تتمة المختصر حوادث : 463 » 7 - ذهبى در « تذكرة الحفّاظ 3 / 1135 » و « العبر 3 / 253 » و كتاب‌هاى ديگر . 8 - يافعى در « مرآة الجنان 3 / 87 » 9 - سبكى در « طبقات الشّافعية 4 / 29 » 10 - اسنوى در « طبقات الشّافعية 1 / 201 » 11 - سيوطى در « طبقات الحفّاظ / 434 » 12 - ديار بكرى در « الخميس حوادث : 463 » 13 - مناوى در « فيض القدير 1 / 29 » 14 - زرقانى در « شرح المواهب 1 / 105 » 15 - ابن‌قاضى شهبة در « طبقات الشافعية 1 / 246 » 16 - دهلوى در « بستان المحدّثين » 17 - قنوجى در « التّاج المكلّل » قنوجى گويد : « حافظ ابوبكر احمدبن علىّبن ثابت‌بن احمدبن مهدىبن ثابت بغدادى معروف به « خطيب » ، نويسنده‌ى « تاريخ بغداد » و كتاب‌هايى ديگر است . از حافظان با دقّت و دانشمندان متبحّر بود و اگر جز كتاب تاريخ را نداشت ، او را بسنده بود ؛ كه آن بيانگر اطّلاعى گسترده است . نزديك به يك‌صد كتاب نوشت . فضل او مشهورتر از آن است كه وصف شود . فقه را از ابوالحسن محاملى و قاضى ابوالطّيب طبرى و ديگران آموخت . او فقيهى بود كه بيشتر به حديث و تاريخ پرداخت . در روز پنج‌شنبه بيست و چهارم جمادى الثّانى سال 392 متولّد شد و در روز دوشنبه هفتم ذىحجّه‌ى سال 463 در بغداد از دنيا رفت . خداوند متعال رحمتش فرمايد و سمعانى گويد : در شوّال از دنيا رفت و شنيدم كه شيخ ابواسحاق شيرازى از كسانى بود كه جنازه‌اش را بر دوش گرفت چون از او بسيار بهره‌مند شده بود و در كتاب‌هايش به او مراجعه مىكرد . از شگفتىهاست كه او در دوران خود ، حافظ مشرق بود و ابوعمرو يوسف بن‌عبدالبر نويسنده‌ى كتاب « استيعاب » حافظ