حديث تنها به اينكه در گذشتهء زمان ، ديگران از او برتر نبوده‌اند ، دلالت مىكند ؛ نه اينكه او همواره از ديگران برتر باشد . بنابراين ، رواست كه در هنگام صدور اين سخن ، كسى از ابوبكر برتر نبوده باشد ؛ ليكن پس از زمان صدور حديث ، فردى از او برتر شده باشد . همچنين ، حديث منزلت - به سبب سخن نبىّ اكرم صلى الله عليه و آله كه فرمود : « جز آنكه پس از من پيامبرى نخواهد بود » - بر اينكه على را مرتبت انبياست ، دلالت دارد ؛ و حديث مربوط به ابوبكر - به سبب عبارت « پس از انبيا و فرستاده‌شدگان » - تنها بر اين دلالت مىكند كه ديگرانى كه از مرتبت پيامبران پايين‌ترند ، از او برتر نيستند . بنابراين ، رواست كه على از ابوبكر برتر باشد . 3 . حديث رايَت ( پرچم ) : روايت شده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله ابوبكر را براى فتح خيبر فرستاد ؛ امّا او شكست‌خورده بازگشت . سپس عمر را گسيل داشت ، او هم شكست‌خورده برگشت . پس آن حضرت غمگين شد . فرداى آن روز ، صبحگاهان ، حضرتش در حالى كه پرچمى همراه داشت ، به سوى مردمان آمد و فرمود : هر آينه ، پرچم را به مردى خواهم سپرد كه خداى و رسولش را دوست مىدارد و خدا و رسولش نيز دوستدار او هستند . او حمله‌كننده‌اى است كه هيچ گاه فرار نمىكند . در پى اين سخن ، مهاجران و انصار ، همگى به سوى آن پرچم آمدند و آن را طلبيدند ؛ امّا رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : على كجاست ؟ گفتند : او گرفتار چشم‌درد است . پيامبر صلى الله عليه و آله آب دهان مبارك خود را بر چشمان على ماليد و سپس پرچم را به دو سپرد . 4 . حديث سيادت ( سرورى و آقايى ) : عايشه مىگويد : در نزد پيامبر صلى الله عليه و آله نشسته بودم كه ناگاه على به سوى ما آمد . رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « او سرور عرب است . » گفتم : پدر و مادرم به فدايت ، آيا تو سرور عرب نيستى ؟ فرمود : من سرور همهء جهانيان هستم و على سرور عرب است . 5 . حديث مولا ( صاحب اختيار و سرپرست ) : رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده است :