اين كتاب به بررسى حادثه‌اى مىپردازد كه يك طرف آن را امير مؤمنان امام على عليه السلام و طرف ديگر آن را خالد بن وليد و طرفدارانش تشكيل مىدادند . در اين حادثه كه طى آن ، رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله عبارتى را درباره امير مؤمنان على عليه السلام بيان فرموده ، اتفاقاتى رخ داد كه گوشه‌اى از روحيات خالد بن وليد را آشكار ساخت . خالد چه پيش از پذيرش اسلام و چه پس از پذيرش آن ، اقدامات مهمى را انجام داده كه در زير به آن‌ها اشاره مىشود : 1 . خالد پيش از اسلام آوردن در جنگ احد ، عليه رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله به جنگ پرداخت و در شهادت حضرت حمزة بن عبدالمطّلب عليه السلام نقش داشت . 2 . خالد پس از پذيرش اسلام ، برخى افراد قبيله بنى جذيمه را كه مسلمان بودند ، به سنّت جاهليت ، قتل عام كرد . رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله پس از شنيدن اين ماجرا ، حضرت على عليه السلام را روانه قبيله بنى جذيمه كرد و با دادن خونبهاى كشته شدگان ، رضايت آنان را جلب نمود ؛ چرا كه در غير اين صورت ، مىبايست خالد را قصاص مىكرد . چنان كه مشهور است رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله پس از اين حادثه فرمود : اللهمّ إنّي أبرأ إليك ممّا صنع خالد ؛ خدايا ! من از كار خالد ، برائت مىجويم .