اى مردم ! هر كس مرا مىشناسد ، شناخته است و هر كس مرا نشناخته ، من خود را معرفى مىكنم : من حسن فرزند حضرت محمّد صلى اللَّه عليه وآله هستم . من فرزند پيامبر مژده دهنده و بيم دهنده هستم ، من فرزند دعوت كننده به سوى خدا به اذن او ، هستم ، من فرزند چراغ روشن‌گر هستم . من از خاندانى هستم كه خداوند هر گونه پليدى و ناپاكى را از آنان زدوده و آن‌ها را پاك و پاكيزه ساخته است ؛ خاندانى كه خداوند مودّت و دوستى آن‌ها را در كتابش فرض و واجب نموده است ؛ آن گاه كه مىفرمايد : « و هر كس كار نيكى انجام دهد بر نيكى او مىافزاييم » . پس منظور از دريافت حسنه و نيكى ، مودّت و دوستى ما خاندان رسالت است . ابومخنف در ادامه اين روايت از راويان خود چنين نقل مىكند : آن گاه ابن عباس برخاست و در برابر امام حسن عليه السلام ايستاد و مردم را براى بيعت با آن حضرت فرا خواند . مردم به اين بيعت پاسخ مثبت دادند و گفتند : ايشان ، محبوب ما و شايسته‌ترين فرد بر خلافت است . سپس با او بيعت كردند .