من از عمويم على بن جعفر بن محمّد ، از حسين بن زيد بن على بن حسين بن زيد بن حسن از پدرش « 1 » نقل كرد كه گفتند : آن گاه كه امير مؤمنان على عليه السلام وفات يافت ، امام حسن عليه السلام براى مردم چنين سخنرانى كرد : لقد قُبض في هذه الليلة رجل لم يسبقه الأوّلون ولا يدركه الآخرون به عمل ، ولقد كان يجاهد مع رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله فيقيه بنفسه ، ولقد كان يوجّهه برايته فيكتنفه جبريل عن يمينه وميكائيل عن يساره ، فلا يرجع حتّى يفتح اللَّه عليه ، ولقد توفّي في هذه الليلة الّتي عرج فيها بعيسى بن مريم ، ولقد توفّي فيها يوشع بن نون وصيّ موسى ، و ما خلّف صفراء ولا بيضاء إلّاسبعمائة درهم بقيت من عطائه أراد أن يبتاع بها خادماً لأهله ؛ در اين شب شخصيّتى از دنيا رخت بربست كه پيشينيان از نظر عمل و كردار بر او پيشى نگرفتند و آيندگان از نظر عمل و كردار به او نخواهند رسيد ، او همراه پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله جهاد مىنمود و با جان خود او را نگاه مىداشت .

--> ( 1 ) . صاحب مقاتل الطالبيين مىگويد : در نقل‌ها تفاوت‌هايى وجود دارد و لكن همگى در مضمون خبر متّفق هستند .