سپس امام حسن عليه السلام به آياتى از قرآن اشاره كرد و فرمود : أنا ابن البشير ، أنا ابن النذير ، وأنا ابن النبيّ ، أنا ابن الداعي إلى اللَّه بإذنه ، وأنا ابن السراج المنير ، وأنا ابن الّذي أُرسل رحمةً للعالمين ، وأنا مِن أهل البيت الّذين أذهب اللَّه عنهم الرجس وطهّرهم تطهيراً ، وأنا مِن أهل البيت الّذين افترض اللَّه عزّوجلّ مودّتهم وولايتهم ، فقال في ما أُنزل على محمّد صلّى اللَّه عليه وآله : « قُل لَّاأَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » ؛ من فرزند بشارت دهنده و بيم دهنده هستم . منم فرزند پيامبرم . من فرزند دعوت كننده به سوى خدا به اذن او و فرزند چراغ روشن‌گر هستم . من فرزند كسى هستم كه براى جهانيان به عنوان رحمت فرستاده شد . من از خاندانى هستم كه خداوند هر گونه رجس و پليدى را از آن‌ها زدود و پاك و پاكيزه‌شان ساخت . من از خاندانى هستم كه خداوند بزرگ مودّت و مهرورزى و ولايت آن‌ها را واجب كرد و در قرآنى كه بر محمّد صلى اللَّه عليه وآله فرو فرستاد فرمود : « بگو من از شما پاداشى درخواست نمىكنم جز مودّت و مهربانى به خويشاوندان » . هيثمى پس از نقل اين روايت مىنويسد : اين روايت را طبرانى در