وأنا من أهل البيت الّذي أذهب اللَّه عنهم الرجس وطهّرهم تطهيراً ، وأنا من أهل البيت الّذي افترض اللَّه مودّتهم على كلّ مسلم . فقال تبارك و تعالى لنبيّه صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم : « قُل لَّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَن يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْناً » فاقتراف الحسنة ، مودّتنا أهل البيت ؛ « 1 » اى مردم ! شخصيتى باعظمت از ميان شما به سراى ديگر شتافت كه نه پيشينيان بر او پيشى گرفته‌اند و نه آيندگان عظمت او را درك خواهند كرد . ( او گوى سبقت را از همگان ربود ) . به راستى آن گاه كه رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله پرچم اسلام را به او مىسپرد ، در حالى كه جبرئيل از سمت راست و ميكائيل از سمت چپ او مىجنگيد و دست از جنگ برنمىداشت مگر آن كه خداوند او را فاتح و پيروز مىنمود . . . . خداوند جان او را در شبى گرفت كه جان وصىّ موسى در آن شب گرفته شد . . . . اى مردم ! هر كس مرا مىشناسد ، مىشناسد ؛ و هر كه مرا نمىشناسد بداند كه من حسن ، فرزند على هستم ، من فرزند پيامبر صلى اللَّه عليه وآله

--> ( 1 ) . المستدرك على الصحيحين : 3 / 172 .