امام شافعى اين روايت را به صورت قضيه‌اى مسلّم گرفته و براى آن شعرى سروده كه معروف است . اين شعر در كتاب‌هاى معتبر اهل سنّت مانند الصواعق المحرقه آمده است . اينك اسامى برخى از آن‌ها را در ذيل مىآوريم : 1 . سعيد بن منصور ( درگذشته 227 ه ) ؛ 2 . احمد بن حنبل شيبانى ( درگذشته 241 ه ) ؛ 3 . عبد بن حُميد ( درگذشته 249 ه ) ؛ 4 . محمّد بن اسماعيل بخارى ( درگذشته 256 ه ) ؛ 5 . مسلم بن حجّاج نيشابورى ( درگذشته 261 ه ) ؛ 6 . احمد بن يحيى بلاذرى ( درگذشته 276 ه ) ؛ 7 . محمّد بن عيسى ترمذى ( درگذشته 279 ه ) ؛ 8 . ابوبكر بزّار ( درگذشته 292 ه ) ؛ 9 . محمّد بن سليمان حضرمى ( درگذشته 297 ه ) ؛ 10 . محمّد بن جرير طبرى ( درگذشته 310 ه ) ؛ 11 . ابوبشر دولابى ( درگذشته 310 ه ) ؛ 12 . ابوبكر ابن منذر نيشابورى ( درگذشته 318 ه ) ؛ 13 . عبدالرحمان بن ابى حاتم رازى ( درگذشته 318 ه ) ؛ 14 . هيثم بن كليب شاشى ( درگذشته 335 ه ) ؛