پيامبر خدا عليهم السلام فرمان داده است ، همين دليل باعث مقدّم بودن ايشان بر ديگران است ، با اين كه آنان شايستگىهاى ديگرى دارند كه افراد ديگرى نمىتوانند بر آن‌ها برترى پيدا كنند . پس چگونه كسى بر آن‌ها پيشى بگيرد كه نسبتى ندارد و آن شايستگىها و فضيلت‌ها را دارا نيست ؟ ! ثعلبى بعد از آن كه در ذيل آيه مودّت سخنى نقل مىكند ، مىگويد : حسين بن محمّد ، از برهان بن على صوفى ، از حرب بن الحسن طحّان ، از حسين اشقر ، از قيس ، از اعمش ، از سعيد بن جبير براى من اين گونه نقل كرد كه ابن عباس گفت : هنگامى كه اين آيه فرود آمد ، مردم گفتند : اى پيامبر خدا ! چه كسانى خويشان شما هستند كه دوستى آنان را بر ما لازم دانستى ؟ پيامبر فرمود : علي وفاطمة وابناهما ؛ على و فاطمه و فرزندانشان . آن گاه ثعلبى مطالب زيادى را كه ايجاد انگيزه در دوستى اهل بيت عليهم السلام مىكند ، روايت كرده است . از جمله مىگويد : ابوحسان مزكّى ، از ابوالعباس محمّد بن اسحاق ، از حسن بن على بن زياد سرى ، از يحيى بن عبدالحميد حمانى ، از حسين اشقر ، از قيس ، از