نقل شده ، وجود نداشته باشد ؛ باز على عليه السلام والاترين مقام و رتبه را دارد ، به بيانى كه در فصل‌هاى پيشين روايت‌هايى را از احمد بن حنبل و ديگران آورديم . و اگر به قدرت درك و هوشيارى است ، پس على عليه السلام برتر است ؛ به خاطر اين گفتار پيامبر صلى اللَّه عليه وآله كه فرمود : إنّ اللَّه أمرني أن ادنيك ولا اقصيك و أن اعلّمك وتعي ، و حق على اللَّه أن تعي ؛ خداوند به من فرمان داده است تا تو را نزديك سازم و دور ننمايم و تو را بياموزم ، تو نيز فراگيرى و درك نمايى و اين حكم خداوند است كه تو درك نمايى و هوشيار باشى . و اگر به قضاوت و تدبير است ، پس على عليه السلام والاتر است ، به دليل گواهى پيامبر به دانش و فرزانگى ايشان . پس از بيان اين مطالب ، روشن مىشود كه هدف ما از بيان معناى رابطه خويشاوندى چيست ؟ و به همين جهت است كه حضرت امير مؤمنان على عليه السلام ، از كسانى تعجب مىكند كه تنها ويژگى صحابه پيامبر بودن را در به دست آوردن خلافت ، بر دو ويژگى صحابى و خويشاوندى با پيامبر ( كه در خود ايشان جمع بود ) ترجيح دادند . آن گاه سيد بن طاووس حلّى رحمه اللَّه مىگويد :