شيخ طبرسى رحمه اللَّه مىنويسد : « . . . در إلّاالمودّة » دو قول وجود دارد : نخست آن كه استثنا منقطع است ؛ زيرا اين مهرورزى با اسلام آوردن جبران مىشود . پس پاداش پيامبرى نمىشود . دوم آن كه استثنا متصل باشد كه معنا اين گونه مىشود : « از شما پاداشى نمىخواهم مگر آن چه را خود به عنوان پاداش پذيرا شوم و به آن خشنود گردم » ؛ همانطور كه از ديگرى كارى مىخواهى پس طرف مقابل در برابر آن پولى مىخواهد ، مىگويى : « پول مرا ، برآورده شدن كار من قرار بده » . در واقع معنا اين گونه مىشود كه هيچ پاداشى نمىخواهم ، و اگر پاداشى بخواهم ، نفع و بهرهء آن به خودتان مىرسد . پس گويى پاداشى از شما نخواسته‌ام . البته توضيح اين بحث در آيه « قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ » ؛ « بگو : هر پاداشى از شما بخواهم پس براى شماست » گذشت . شيخ طبرسى در ادامه به حديثى اشاره مىكند و مىگويد : ابوحمزه ثمالى در تفسير خود گفته است : عثمان بن عمير ، از سعيد بن جبير ، از عبداللَّه بن عباس اين گونه روايت نموده است : هنگامى كه پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله به مدينه قدم نهادند و پايه‌هاى دين