شريفه قرآن توضيح داديم و استثنا در اين آيه از معناى جمله قبل از « إلّا » نمىباشد ؛ بلكه استثنا منقطع و خارج از جمله است . پس معنا بدين گونه مىشود : « بگو از شما پاداشى نمىخواهم ، ولى دوستى و مهرورزى خاندان خود را لازم مىدانم و شما را نسبت به آن بازخواست مىكنم » . بنابراين ، جمله اول آيه كاملًا معناى جداگانه دارد و استثناء « إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » جمله ديگرى است كه فائدهء آن ، لزوم مهرورزى در خويشاوندان مخصوص پيامبر است . اين گفتار ، همانند آيه ديگرى از قرآن است كه مىفرمايد : « فَسَجَدَ الْمَلائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ * إِلّا إِبْليسَ » ؛ پس تمامى فرشتگان سجده نمودند مگر ابليس . در اين آيه « إلا ابليس » به معناى و ليكن ابليس مىباشد ، و از جمله قبلى خود استثنا نشده است . و نيز مانند آيه ديگرى است كه مىفرمايد : « فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لي إِلَّا رَبَّ الْعالَمينَ » ؛ پس آنان دشمنان من هستند مگر پروردگار جهانيان . معناى آن ، چنين است كه پروردگار جهانيان دشمن من نيست . هم‌چنين مانند گفتار شاعر است كه مىگويد :