را واجب و لازم دانسته و دليل‌هاى روشنى بر آن برپا شده است و از ظرافت‌هاى حكيمانه ، همان سخنى است كه امام رازى از بعضى گويندگان نقل كرده است . . . . « 1 » بررسى اين گفتار به راستى نيشابورى و آلوسى ، راه درست را پيش رفته‌اند كه از سخنِ آغازين فخر رازى پيروى نكرده‌اند ؛ چرا كه ما متوجّه نشديم كه آن مطلب با آيه مودّت چه ارتباطى دارد . علاوه براين كه اشكالات اساسى دارد ؛ از جمله آيه « وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ * أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ » در كتاب‌هاى شيعه و سنّى اين آيه به امير مؤمنان على عليه السلام تفسير و معنا شده است . « 2 » اما درباره داستان حكيمانه آن شخص گوينده بايد بگوييم كه از بخت بد اين گوينده - و اين گونه گويندگان - گفتار روشن و صريح ده‌ها امام و محدّث قابل اعتماد سنّى ، بر باطل بودن حديث ستارگان و جعلى بودن آن دلالت دارد . براى نمونه : احمد بن حنبل درباره آن مىگويد : اين حديث صحيح و درست نيست .

--> ( 1 ) . روح المعانى : 24 / 32 . ( 2 ) . مجمع الزوائد : 9 / 102 .