دارد بر اين كه روايت بخارى و مسلم از طريق طاووس از ابن عباس كلام حقى است . اين همان كلام حاكم نيشابورى است كه « بخارى و مسلم در تفسير اين آيه فقط بر حديث عبدالملك بن ميسرة زرّاد از طاووس از ابن عباس اتفاق نظر دارند ؛ كه عباس گفته است : آيه فقط در خويشان خاندان محمّد صلى اللَّه عليه وآله نازل شده است . از طرف ديگر ، ابوحيّان آن را به گونه‌اى قطعى از ابن عباس نقل كرده است ؛ چرا كه او بعد از نقل نظر حق ، گفته است : و همين مطلب را على بن الحسين بن على بن ابىطالب عليهم السلام گفته است و اين آيه را در هنگام اسارت در شام ، شاهد قرار داده است . البتّه نظر ابن جبير ، سدّى و عمرو بن شعيب نيز همين گونه است و بنابر همين معنا ، ابن عباس گفته است : از رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله پرسيدند : چه كسانى خويشاوندان تو هستند كه مهرورزى به آنان بر ما واجب شده است ؟ فرمودند : علي وفاطمة وأبناهما ؛ « 1 » على و فاطمه و فرزندانشان عليهم السلام .

--> ( 1 ) . البحر المحيط : 7 / 516 .