با تمام اين اوصاف ، روشن مىشود كه بزرگان شيعيان كجا بودند و چه شدند . آيا با اين وجود ، مىتوان ادعا كرد و گفت كه سران شيعيان ، خود در قتل سيدالشهداء عليه السلام شريك بودند ، يا آن كه خود شيعيان از آن حضرت دعوت كردند و بعد آن بزرگوار را به قتل رساندند ؟ لذا مىبينيم پس از گذشت چهار يا پنج سال از حادثهء كربلا گروهى به رهبرى سليمان بن صرد ظاهر شدند و به جنگ با ابن زياد و اهل شام برخاستند . نوشته‌اند : ابن زياد در همان واقعه اين گونه اظهار كرد : هميشه مىگفتم : اى كاش در آن زمان ، زندانيان را از زندان‌ها بيرون مىآوردم و گردن مىزدم . « 1 » به راستى ابن زياد آرزوى مرگ چه كسانى را داشت ؟ آرى همان افرادى كه در زندان بودند ، اكنون به عنوان انتقام و خون خواهى شهداى كربلا قيام كرده‌اند و ابن زياد مأمور بود با آنان بجنگد . تعقيب فراريان پس از اين كه ابن زياد عدّه‌اى از همراهان حضرت مسلم را به

--> ( 1 ) . تاريخ طبرى : 4 / 403 ، الكامل فى التاريخ : 4 / 141 .