وى امام ، حافظ و شيخ الاسلام كشور مغرب بود . در ربيع الثانى سال 368 هجرى ديده به جهان گشود و در دوران كودكى به تحصيل علم حديث پرداخت و در حفظ حديث و دقّت و ژرف‌نگرى سروَر دوران خويش گرديد . ابووليد باجى گويد : در اندلس كسى هم‌چون ابوعمر در علم حديث نبود . ابن حزم گويد : كتاب التمهيد نگارش دوست ما ابوعمر است . من در علم كلام بر محور فقهِ حديث كسى را همانند او سراغ ندارم تا چه رسد كه از او بهتر باشد . ابن سكره نيز درباره او اين گونه ابراز كرده است : از ابووليد باجى شنيدم كه مىگفت : ابوعمر حافظترين فرد كشور مغرب بود . حميدى نيز درباره او سخن گفته است . وى مىگويد : ابوعمر فقيه ، حافظ ، كثير الحديث ، عالم به قراآت و اختلاف قرآن ، داراى علوم حديث و رجال ، بزرگ شدهء علم حديث كه در نظريات فقهى به اقوال شافعى تمايل داشت . « 1 »

--> ( 1 ) . براى آگاهى بيشتر در شرح حال او ر . ك : وفيات الأعيان : 6 / 63 ، مرآة الجنان : 3 / 89 ، المختصر : 2 / 187 و 188 ، العبر : 3 / 255 ، تذكرة الحفاظ : 3 / 349 ، تاج العروس : 3 / 37