خلفاى راشدين را در برمىگيرد و از قواعد روشن شريعت اين است كه هيچ كدام از خلفاى راشدين نمىتوانند طريقه‌اى جز طريقهء رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله را تشريع نمايند . . . . مباركفورى در اين باره مىگويد : استدلال به اين كه اذان سوم از اجتهادات « 1 » عثمان جزء سنّت است ، استدلال تامّ و كامل نيست . . . . « 2 » از اين گذشته ، علماى اهل سنّت ، در مورد بدعت ، فراوان سخن گفته‌اند . اينان در پاسخ به نوشته‌هاى ابن حجر و ديگران چنين آورده‌اند : « اگر اين استدلال ، تامّ و كامل بود و اذان سوم ، جزء سنّت به شمار مىآمد به هر دليل واژهء بدعت - چه از روى انكار و چه غير آن - بر آن اطلاق نمىشد ؛ زيرا جايز نيست واژهء بدعت - به هر معنايى كه باشد - در مورد سنّت به كار رود . بنابراين ، روى اين موضوع ، بينديشيد » . « 3 » كوتاه سخن اين كه بدعت عثمان ، نه از طريق اين حديث - البته به

--> ( 1 ) . در منبع مذكور اين گونه آمده است و به نظر مىرسد كه كلمه « محدَثات ؛ بدعت‌ها » باشد ( 2 ) . تحفة الأحوذى : 3 / 40 و 41 ( 3 ) . همان : 3 / 41