و راويان ناشناخته‌اى نيز در آن به چشم مىخورد كه به هيچ عنوان نمىتوان از طريق مرفوع ، همهء آن چه را كه در اين مورد روايت مىشود ، نقل كرد . آن گاه ملّا على قارى مىافزايد : به نظر من اگر بتوان اين حديث را از طريق مرفوع به ابوبكر صدّيق نسبت داد ، عمل به آن كفايت مىكند ؛ چرا كه رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله مىفرمايد : به سنّت من و خلفاى راشدين تمسّك جوييد . . . » . « 1 » علم كلام متكلّمان اهل سنّت نيز در هنگام بحث پيرامون ادلّه و شروط امامت ، اوصاف امام و حكم خروج كنندگان بر وى ، از حرام بودن خروج بر امام سخن به ميان مىآورند . اينان با استناد به چنين احاديث جعلى و معلوم الحال معتقدند كه حتّى اگر امام با زور و شمشير ، حكومت را در دست گيرد و فسق و ستم نيز از او سر زند ، باز هم نبايد بر او خروج كرد . . . . يكى از دشمنان متعصّب اهل بيت عليهم السلام در اين زمينه افراط كرده و درباره شهادت امام حسين عليه السلام سِبط پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله

--> ( 1 ) . الأسرار المرفوعة فى الأخبار الموضوعة ، اثر ملّا على قارى : 306