حاكم در ادامه چنين مىگويد : « من براى صحّت اين حديث ، كنكاش فراوان كردم » تا اين كه مىگويد « . . . صحّت اين حديث را از والدينم ، فرزندم و همهء مردم ، دوست‌تر مىداشتم » . « 1 » ما از چند محور ديدگاه حاكم را نقد مىنماييم : نخست آن كه ما برخى ايرادهاى اين حديث را كه شامل سندها و طُرُق آن مىشد به اطلاع شما ( حاكم ) رسانديم . با اين وصف چگونه ممكن است كه اين ايرادها از چشم بخارى ، مسلم و پيروان اين دو - همانند نسائى - به دور مانده باشد ؟ چگونه مىتوان اعراض آن‌ها از ذكر اين حديث را ناشى از پندار مورد ادعاى شما ( حاكم ) دانست به ويژه آن كه - طبق گفته‌هاى خودِ شما - روايات محمّد بن ابراهيم كه از ديگر راويان احاديث خالد است ، در صحيح مسلم و بخارى ذكر شده است ؟ ! دوم آن كه شما گفته‌ايد بخارى به « عبدالرحمان بن عمرو سلمى » استدلال كرده است ، امّا ما تاكنون در اين مورد مطمئن نشده‌ايم . . . زيرا نام اين شخص در كتاب الجمع بين رجال الصحيحين نگارش ابن قيسرانى مقدسى ذكر نشده است .

--> ( 1 ) . المستدرك على الصحيحين : 1 / 175 - 177