تكذيب مىكند ، ادلهء مستحكم كتاب و سنّت متقن نيز بر دروغ بودن اين حديث ، صحّه مىگذارند ؛ چرا كه اين ادله بر تحريم قتل نفس ، تغيير احكام ، ارتكاب محرّمات قطعى همانند فروش شراب و بُت ، ميگسارى ، ربا خوارى و محرّمات بىشمار ديگرى تأكيد مىورزند كه معاويه آن‌ها را براى خود مباح مىشمرد . . . . بايد گفت كه عرباض در سرزمين شام ، رحل اقامت افكند و چندى در حمص ، شهر دشمنان دون پايهء حضرت على عليه السلام ، سكونت داشت . . . آن هم در شرايطى كه دروغ و افترا رواج فراوان يافته بود . . . از اين رو عرباض به منظور نزديكى به حكّام و دستيابى به جيفهء دنيا ، احاديثى را مىساخت و به خدا و رسولش نسبت مىداد . راويان حديث از عرباض بن ساريه گفتنى است كه راويان اين حديث از عرباض بن ساريه عبارتند از : 1 . عبدالرحمان بن عمرو سلمى ، 2 . حجر بن حجر ، 3 . يحيى بن ابى المطاع ، 4 . معبد بن عبداللَّه بن هشام . راوى چهارم را تنها در نزد حاكم نيشابورى مىتوان يافت . وى