به روايت حاكم نيشابورى حديث نگار ديگرى كه اين حديث را نقل كرده ، حاكم نيشابورى است . وى به پنج سند اين حديث را با كمى تفاوت در متن ، در المستدرك على الصحيحين در كتاب علم و دانش اين گونه آورده است : 1 . ابوالعباس محمّد بن يعقوب ، از عبّاس بن محمّد دورى ، از ابوعاصم ، از ثور بن يزيد ، از خالد بن معدان ، از عبدالرحمان بن عمرو سلمى نقل مىكند كه عرباض بن ساريه گويد : روزى نماز صبح را به امامت رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله اقامه كرديم . آن گاه رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله به ما رو كرد و ما را چنان موعظه رسايى نمود كه دل‌هايمان هراسناك و اشك از چشمانمان سرازير شد . گفتيم : اى رسول خدا ! گويا اين ، موعظهء كسى است كه مىخواهد وداع كند پس ما را سفارشى كن ! رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمود : شما را به تقواى الاهى ، حرف شنوى و اطاعت ، سفارش مىكنم ، حتى اگر برده‌اى حبشى به عنوان امير بر شما گمارده شود ؛ زيرا هر كدام از شما كه زنده بماند اختلافات فراوانى را خواهد ديد ، پس به سنّت من و سنّت خلفاى راشدين و هدايت يافته ، تمسّك جوييد و در اين راه استقامت ورزيد . شما را از مسائل نوظهور بر حذر مىدارم زيرا هر بدعتى ،