به روايت ابن ماجه از ديگر حديث نگاران اهل سنّت كه اين حديث را نقل كرده ابن ماجه را مىتوان نام برد ، وى اين حديث را با سه سند و با اندكى تفاوت در متن آورده است . 1 . عبداللَّه بن احمد بن بشير بن ذكوان دمشقى ، از وليد بن مسلم ، از عبداللَّه بن علاء - يعنى ابن زبر - از يحيى بن ابى المطاع نقل مىكند كه از عرباض بن ساريه شنيدم كه مىگفت : روزى رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله در ميان ما برخاست و ما را چنان موعظه بليغى نمود كه دل‌هايمان بيمناك و اشك از چشمانمان جارى شد . يكى از حاضران گفت : اى رسول خدا ! هم‌چون كسى كه وداع مىكند ما را موعظه كردى . پس پيمانى بر ذمّهء ما نِه . رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمود : شما را به تقواى الاهى ، تسليم و فرمانبردارى ( از حاكمان ) سفارش مىكنم ، گرچه كه برده‌اى حبشى بر شما حاكم گردد . شما پس از من ، اختلافات فراوانى را به چشم خواهيد ديد . پس به سنّت من و سنّت خلفاى راشدين و هدايت يافته تمسّك جوييد و در اين راه استقامت ورزيد . شما را از مسائل نوظهور بر حذر مىدارم ؛ چرا كه هر بدعتى ، گمراهى است .