مَنْ ماتَ وَلَمْ يَعْرِفْ امامَ زمانِهِ ماتَ ميتَةً جاهِليَّةً ؛ « 1 » هر كس بميرد و امام زمانش را نشناخته باشد ، به مرگ جاهليّت از دنيا رفته است . دانشمندان شيعه و اهل سنّت اين حديث را در كتاب‌هاى خود از رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله نقل كرده‌اند . روشن است كه منظور از مرگ جاهليّت ، مرگ كفر و نفاق است و چيزى كه جهل به آن ، فرجام كار انسان را به كفر و نفاق مىانجامد ، بايد با اصل دين ارتباط داشته باشد ، و گرنه جهل به مسائل فروع هيچ گاه انسان را به اين سرحدّ نمىرساند . البتّه در بين دانشمندان صاحب نظر اهل سنّت ، كسانى هستند كه به آن‌ها نسبت داده شده كه امامت را از اصول دين مىدانند . براى نمونه قاضى ناصرالدّين بيضاوى از بزرگان و مشاهير اهل سنّت در تفسير و كلام ، امامت را از اصول دين مىداند . ولى اكثر قريب به اتّفاق اهل سنّت ، در برابر شيعه ، قائلند كه امامت از فروع دين است . هر چند بعضى به طور قطع به اين مسأله

--> ( 1 ) . اين حديث با اين متن در شرح المقاصد ، و شرح العقائد النّسفيّه آمده است . امّا به متون ديگر در بسيارى از كتاب‌هاى كهن تفسيرى ، كلامى ، حديثى روايت شده است . ر . ك : الإمامة في أهم الكتب الكلاميه : 154